Wat maakt ons Zwollenaren? Vanaf 22 januari onderzoekt ANNO de stad aan de hand van gezichten, verhalen en ontmoetingen.
In verhalen over Zwolle gaat het vaak over Thorbecke, de Hanze, het water en de blauwvingers. Maar wat Zwolle écht maakt, zijn de mensen die er wonen. In Zicht op Zwolle ontdek je hoe Zwollenaren door de eeuwen heen zijn afgebeeld en hoe jij zelf naar die gezichten kijkt.
Een gekleurde blik
In de ruimte Ontmoet Zwolle komen portretten samen: van historische schilderijen en pasfoto’s tot hedendaagse foto’s, straatinterviews en videoportretten.
De tentoonstelling laat zien dat kijken nooit helemaal objectief is. Een kunstenaar kijkt vanuit zijn eigen tijd en achtergrond. Jij kijkt vanuit jouw wijk, ervaringen en verwachtingen. Een eerste indruk voelt vaak als de werkelijkheid, maar is dat niet altijd.
Dat ontdek je bijvoorbeeld aan de hand van twee portretten van dezelfde man: de Zwolse horlogemaker Cornelis ‘Nelis’ Boerrigter. Kunstenaars Evert Bomhof en Stien Eelsingh schilderden hem in 1931, maar lieten twee totaal verschillende mannen zien. Welke Nelis zie jij?
Ook het verhaal van verzetsvrouw Marianne Meyer-Noach maakt duidelijk hoe belangrijk kijken kan zijn. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wist zij als ‘Tante Nel’, vermomd als verpleegster, onder de radar te blijven. Mensen zagen het uniform, maar niet de vrouw erachter.
Aan de hand van zelfportretten zie je hoe een kunstenaar zelf bepaalt welk beeld anderen van hem krijgen.
De gezichten van Zwolle nu
De hedendaagse portretten zijn gemaakt door de Zwolse stadsfotografen Thomas Bartelds en Nardo Jacobs. Zij trekken door de stad en ontmoeten Zwollenaren in hun eigen omgeving: thuis, op straat, in de wijk of op een plek die voor hen belangrijk is.
Hun foto’s laten niet alleen zien hoe mensen eruitzien, maar vertellen ook iets over hun leven, hun buurt en hun relatie met Zwolle. Door wijk voor wijk verhalen op te halen, ontstaat een groeiend portret van de stad. Een portret waarin verschillende generaties, achtergronden en perspectieven naast elkaar bestaan.
De gesprekken achter de foto’s sluiten aan bij de centrale vraag van de tentoonstelling: wat maakt iemand een Zwollenaar? Is dat een geboorteplaats, een gedeelde geschiedenis, een gevoel van verbondenheid of iets heel anders?